Licht van de danser

Ik zocht verlangen

in de heuvels van de stad

Ik zocht gezangen

In verre landen, in een vat

 

Vol wijn. Een roes van liefde

Ik zocht de zon in plassen

Op een boulevard, een verliefde

Weerspiegeld in mijn passen

 

Want ik ben een danser

En zoek het licht

Zelfs in de korrels van het strand

 

Jij wierp mijn pantser

in de zee, jij schreef mijn gedicht

Jij kuste en las mijn hand.

Mijn dans

Mijn dans is zonder franje

Mijn muziek, de eenvoud, warm

Mijn ziel licht fel oranje

Wanneer mijn arm

 

Reikt naar de zon

Wanneer ik dans in een fontein

Wanner ik mij voel in Albion

Dat is mijn levenslijn

 

Geen station als eindpunt

Geen plek om in te leven

Mijn draad is niet gesponnen, maar geweven

 

Mijn dans is mijn stunt

De bron die mij laaft

Mij verdooft en begaaft

Fado van de danser

In  de heuvels zijn de bronnen

Door de vensters van de stad

Klinkt Fado, geronnen

Bloed na euforisch liefdesbad

 

De danser zoekt verlangen

In de spiegel van de zon,

Op boulevards, in gezangen

In een eenzame bron

 

Maar het terras is verlaten

De burcht is op slot

De valleien zijn nu gaten

 

Uit vaten drinkt hij wrange wijn

De rozendoorn is sieraad van zijn lot

De fado zijn verschroeide levenslijn

Copyright Timon van Dordt

Danser